Na Riwierze Albańskiej ukryte są prawdziwe turystyczne perełki. Niewielką wioskę Borsh znajdującą się nad morzem Jońskim z pewnością można do nich zaliczyć. Położona jest około 40 kilometrów na północ od Sarandy. Jadąc drogą SH8, czyli główną arterią komunikacyjną na wybrzeżu można do niej dotrzeć mniej więcej w godzinę. Wioska składa się z trzech części (poziomów). Wysoko na wzgórzu znajdują się niezamieszkałe ruiny najstarszej części wraz z twierdzą i łatwo rozpoznawalnym meczetem. W wieku XX postało obecne centrum wioski złokalizowane przy głównej drodze. Wraz z rozwojem turystyki pojawił się kolejny poziom. Przy długiej na około siedem kilometrów plaży zbudowano restauracje, hotele i niewielkie pensjonaty.
Najstarsza cześć i średniowieczna twierdza Sopoti
Borsh ma długą i bogatą historię. Badania archeologiczne wykazują, że mógł być zamieszkany już w 2 tysiącleciu przed naszą erą. W starożytności Ilirowie rozpoczęli budowę twierdzy, następnie Borsh stał się grecką osadą, prawdopodobnie zasiedloną przez Greków z Korfu. Jednym z ciekawszych zabytków z tego okresu jest monumentalna krypta grobowa o wymiarach 9,5 na 6 metrów. Blisko niej są złokalizowane dwa mniejsze groby, gdzie znaleziono 34 przedmioty z brązu i żelaza. Grobowce są datowane na III w p.n.e. Twierdza była wykorzystywana w okresie rzymskim a następnie przebudowana za czasów Cesarza Justyniana (VI w n.e.). Zamek Sopoti zostaje po raz pierwszy wspomniany w 1192 roku, powstał on na ruinach starożytnej twierdzy. Władza nad zamkiem zmieniała się kilkukrotnie (Despotat Epiru, Normanowie, Albańczycy pod wodzą Skanderbega) aż ostatecznie opanowali ją Turcy, którzy zrekonstruowali i umocnili twierdzę. W połowie XVIII wieku zbudowali meczet, którego ruiny obecnie stanowią najbardziej charakterystyczny punkt twierdzy. Z centrum wsi do fortyfikacji prowadzi droga, które jest w nie najlepszym stanie, dlatego lepiej wybrać się tam pieszo. Dystans do pokonania to około 2 kilometry. Twierdza położona jest na wzgórzu o wysokości 270 – 290 m.n.p.m skąd jest przepiękny widok zarówno na Morze Jońskie jak i majestatyczne góry.
Wodospad w kawiarni Ujëvara
Nowa cześć Borsh jest znana głównie z źródła wody tworzącej wodospad. Pomysłowi Albańczycy postanowili zbudować w tym miejscu kawiarnię Ujëvara. Znajduje się ona w centrum wioski przy szosie SH8. Łatwo ją złokalizować po niepozornie wypływającej wodzie. Po wejściu do kawiarni widzimy piękny wodospad otoczony majestatycznymi platanami. Atmosferę dopełnia mocny szum wody. Wystarczy zamówić kawę lub inny napój i rozkoszować się tym miejscem. Platany są bardzo stare, mają około 350 lat. Największy z nich jest wysoki na 25 metrów a średnica pnia to 2,2 metra. Co ciekawe, prawdopodobnie właśnie to źródło wody zostało opisane przez starożytnego greckiego geografa Strabona jako Źródło Królewskiej Wody.
Plaża
Plaża w Borsh (Plazhi i Borshit) znajduje się około 3 kilometry od centrum wioski. Dwie części osady są rozdzielone przyjemnymi gajami oliwnymi (region jest znany z produkcji oliwy). Miejscową oliwę można bez problemu zakupić w sklepach np. w Sarandzie. Plaża ma długość około 7 kilometrów i jest największa na południu Albanii. Z tego powodu zawsze znajdzie się sporo wolnego miejsca. Przy plaży w sezonie letnim działają hotele, pensjonaty i restauracje, gdzie szczególnie warto spróbować owoców morza.
Borsh można odwiedzić w ramach wycieczki fakultatywnej „Jeep Safari” organizowanej z Sarandy i Ksamil.
